آشنایی با تاریخچه مهارت دریفت کردن

آشنایی با تاریخچه مهارت دریفت کردن، اگر اهل هیجان هستید، جای درستی آمده‌اید. موضوع جذاب این مقاله، چیزی نیست جز دریفت‌کردن! اگر کمی علاقه‌مند به ماشین باشید، حتی شنیدن این کلمه می‌تواند شما را هیجان‌زده‌ کند. ناگفته پیداست که دیدن صحنه دریفت، لیز‌خوردن خودرو روی آسفالت، صدای جیغ لاستیک‌ها  و دودی که بلند می‌شود، حتی برای کسانی که خود اهل این کار نباشند، تماشایی و جذاب است. اگر دوست دارید اطلاعاتی در مورد دریفت‌کردن داشته باشید، تا آخر این مقاله با ما باشید.

تاریخچه دریفت‌کردن

برای شروع، می‌خواهیم بدانیم که این مهارت جذاب اولین‌بار از کجا آغاز شده است. شاید باور نکنید، اما زادگاه هنر دریفت، ژاپن است. در دهه‌ ۱۹۶۰ میلادی، ویدیو‌هایی از سرزمین خورشید تابان به دست اهالی دنیا رسید که عده‌ای از جوانان ژاپنی را در جاده‌های شهری و کوهستانی نشان می‌داد که با منحرف‌کردن محور عقب و کنترل هم‌زمان فرمان خودرو، صحنه‌‌های هیجان‌‌انگیزی را به نمایش می‌گذاشتند.

البته این بدان معنی نیست که پیش از آن هرگز دریفت وجود نداشته است. بسیاری از رانندگان گرن‌پری‌ها در دهه‌ی ۱۹۳۰ میلادی، از روش فرمان‌گیری سریع و بیرون‌بردن یک چرخ خودرو از آسفالت در سر پیچ‌ها استفاده می‌کردند؛ اما تا آن زمان، کسی به این تکنیک به‌ عنوان مهارتی جداگانه توجه نمی‌کرد. در ‌نتیجه، دریفت در معنای واقعی و امروزی آن، به‌ عنوان مهارتی تخصصی در رانندگی، در ژاپن متولد شد.

دریفت‌کردن از کجا آغاز شد؟

کنیمیتسو تاکاهشی، که اولین قهرمان گرن‌پری موتورسیکلت در ژاپن بود، به عنوان پدر دریفت شناخته می‌شود. وی بعد از تصادفی شدید در مسابقات سال ۱۹۶۲، با موتورسیکلت خداحافظی کرد و وارد دنیای مسابقات اتومبیل‌رانی شد. تاکاهشی به علت روش رانندگی متفاوتش، که با‌سرعت وارد پیچ‌ها می‌شد و انحراف محور عقب را به‌خوبی کنترل می‌کرد، از دیگر رانندگان ژاپنی متمایز بود.

چندی نگذشت که مهارت تاکاهشی، مورد توجه جوانان و گرو‌ه‌های مسابقات خیابانی قرار گرفت.  در این مسابقات غیر مجاز که در گردنه‌های کوهستانی ژاپن برگزار می‌شد، رانندگان با الگو‌بر‌داری از تاکاهشی، از روش فرمان‌گیری سریع و کنترل انحراف محور عقب سر پیچ‌ها استفاده می‌کردند. روش تاکاهشی، اگرچه همیشه به پیروزی ختم نمی‌شد، اما طرف‌داران بسیاری پیدا کرد.

سال‌ها بعد، در ۱۹۸۶، اولین ایونت رسمی دریفت در ژاپن برگزار شد. این ایونت، قوانین مشخصی نداشت و تنها سطح مهارت راننده طبق نظر داوران سنجیده می‌شد.

علاقه به دریفت در دهه‌ ۲۰۰۰ میلادی به غرب نیز سرایت کرد و در سال 2003، پیست آیرویندل آمریکا، میزبان مسابقات دریفتی شبیه به مسابقات دی-وان ژاپن شد. امروزه، آیرویندل را به‎‌ عنوان شهر دریفت آمریکا می‌شناسند. مسابقه سال ۲۰۰۳ با عنوان فرمولا دریفت، حرفه‌ای‌ترین و معتبرترین مسابقه دریفت بیرون از مرز‌های ژاپن تا آن روز بود.

تولید فیلم‌هایی چون سریع و خشمگین: توکیو دریفت در سال 2006، تصویری اگرچه ناقص از دریفت را برای عموم نمایش داد که باعث افزایش طرف‌داران‌ این هنر ماشینی شد. با ظهور اینترنت و همه‌گیر‌شدن شبکه‌های اجتماعی، سرعت اشتراک‌گذاری ویدیو‌های دریفت در جهان بیشتر شد و دریفت در کل جهان، به یکی از پر‌طرف‌دارترین مهارت‌های رانندگی تبدیل شد.

در حال حاضر، مسابقاتی چون فرمولا دریفت، دی-وان گرند پریکس و سری حرفه‌ای اروپا، به ‌عنوان بزرگ‌ترین و معتبر‌ترین مسابقات دریفت در جهان شناخته ‌می‌شوند.